Rik van der Werf, Noordwijk.

Marokko, ten zuiden van de Hoge Atlas; de fotograaf op de rug gezien.

Laatste tijd onder andere bezig met item impressionistische fotografie:

Vanuit de oude schilderkunst is dit de onmiddellijke beleving van het moment, vaak een willekeurig tafereel uit het dagelijks leven, zonder verdere boodschap of doel. Daarbij gaat het in de weergave niet langer om een objectieve registratie van de werkelijkheid, maar vooral de subjectieve waarneming van de fotograaf die leidend wordt, met veel aandacht voor sfeer; de beleving van het moment (‘impressie’), de keuze voor thema’s uit het ‘moderne leven’, de bijzondere aandacht voor lichteffecten en kleur, een schetsachtige werkwijze en het werken in de openlucht, regels zijn niet belangrijk. (uittreksel uit wikipedia)

Maar fotografie is natuurlijk niet hetzelfde als schilderen. Tegen de tijd dat je het photoshop penseel ter hand hebt genomen ben je alweer thuis en bezig met het reproduceren van wat je had willen vastleggen.

De basisprincipes van de fotografie probeer ik bij de opname wel te hanteren: de juiste belichting en scherpte en zo. Het inkaderen en compositie doe ik naargelang ik het mooi vind, dit is lang niet altijd volgens de vastgelegde compositieregels. Bij het kadreren kan ik betekenis geven aan het onderwerp. Eenmaal thuis en dat kan in het geval van een langere vakantie ook wel een of twee weken later dan de opname zijn probeer ik zo goed mogelijk “terug te gaan” naar het moment van de opname en de sfeer en kleur terug te halen. Zou je dit vergeten? De mooie en / of indrukwekkende momenten staan je toch wel bij.

Op de voorpagina vind je een paar voorbeelden; de foto’s had ik al maar zijn redelijk recent, deze zomer en van vorig jaar.

Om wat over mezelf te vertellen neem ik als houvast een paar vragen die ik in een boek over creatieve natuurfotografie terugvond; Voor foto’s ben ik wel geregeld buiten te vinden. Dat maakt me nog geen natuurfotograaf, op mijn foto’s vind je landschappen, dorpsgezichten en interieurs van kathedralen en basilieken. En de mens in beeld, dat maakt het beeld vaak compleet of voegt iets extra’s toe.


Verder ben ik niet een “apparatuurmens”, in de zin dat ik alleen maar die en die camera en lens wil hebben omdat ik anders niet de mooiste foto kan maken. Wel vind ik kwaliteit belangrijk, maar uiteindelijk is het resultaat leidend. Ik fotografeer met fuji’s uit de x-pro serie, omdat ik daar goed mee uit de voeten kan, ik weet instellingen en knoppen ondertussen wel te vinden en de weergave van de lenzen is ok√©.

ik hou ook wel van experimenteren, ik zet zo wel eens 40 jaar oud Nikon glaswerk op X-Pro of op mijn D700 en ben dan verbaasd over de prachtige weergave.